Dire Straits – SULTANS OF SWING (Sultani svinga)

 

Dire Straits – SULTANS OF SWING (Sultani svinga)

Dire Straits, bend sinonim za muzičku sofisticiranost i inovativnost, ostavio je neizbrisiv trag svojim debitantskim singlom Sultans Of Swing (1978.). Osnovani u Londonu 1977. godine, Dire Straits bili su zamisao braće Marka i Davida Knopflera - uz Johna Illsleyja i Picka Withersa - koji su na savremenu muzičku scenu uneli prepoznatljivu mešavinu rocka, bluesa i folka. Bend se pojavio u vreme kada je punk rock bio na vrhuncu, nudeći osvežavajući, melodični kontrapunkt svojim zamršeno izrađenim zvučnim pejzažima i introspektivnim tekstovima.

 

Mark Knopfler, glavni tekstopisac i glavni gitarista, crpio je inspiraciju iz svojih ranih iskustava sviranja u pabovima i klubovima, često prepričavajući priče kroz svoje pesme. Njegova jedinstvena tehnika sviranja fingerstyle gitare i vešto pripovedanje izdvajaju Dire Straits od njihovih savremenika. Sultans Of Swing, konkretno, svedoči o Knopflerovoj briljantnosti u pisanju pesama i gitarističkoj umetnosti, tkajući narativ o bendu koji nastupa sa strašću usred uglavnom ravnodušne publike.

Mark Knopfler rođen je 12. avgusta 1949. u Glasgowu, Škotska.  Knopfler je pokazivao muzičku veštinu od malih nogu, učeći gitaru kao tinejdžer. Preselivši se potom u Englesku, studirao je engleski jezik na Univerzitetu u Leedsu dok je usavršavao svoje veštine sviranja gitare, na kraju spojivši snažno pripovedanje sa svojom prepoznatljivom fingerstyle gitarom, koja će postati njegov zaštitni znak. Knopflerov muzički stil često se slavi zbog svoje živahne fuzije rock, blues i folk uticaja, stvarajući melodični zvučni krajolik koji se obraća publici svih žanrova. Poznat je po svojim introspektivnim tekstovima i zamršenim gitarskim solo deonicama koje odjekuju zvukovima blues legendi poput JJ Calea i BB Kinga. Njegovi uticaji kreću se od rocka i countryja do jazza, što je često vidljivo u njegovim pesmama, posebno u Sultans of Swing, gde njegove linije glavne gitare donose narativ jednako uverljiv kao i tekst pesme.

Kad je reč o pesmi Sultans of Swing, Mark Knopfler odigrao je ključnu ulogu i kao kompozitor i kao tekstopisac. Pesma blista svojom prepoznatljivom tehnikom sviranja gitare prstima, koja joj daje ritmičku i melodijsku složenost. Narativni tekst o jazz bendu koji se bori u baru pokazuje Knopflerove oštre veštine posmatranja i bogate sposobnosti pripovedanja. Dinamični prelazi pesme između blagih stihova i energičnih instrumentalnih delova zaista ilustruju Knopflerov genij kao autora. Njegov inovativni stil sviranja gitare i veština pisanja pesama doneli su mu nasleđe kao jednog od najuticajnijih muzičara svoje generacije. Uspeh Sultans Of Swing označio je početak slavne karijere u kojoj će Knopflera videti kao cenjenu figuru ne samo u rock muzici već i u široj muzičkoj industriji. Do danas, Sultans of Swing ostaje dokaz njegovog izvanrednog talenta i nastavlja uticati na bezbrojne gitariste diljem sveta.

You get a shiver in the dark
It's raining in the park but meantime
South of the river you stop and you hold everything
A band is blowing Dixie, double four time
You feel alright when you hear the music ring

Well, now you step inside but you don't see too many faces
Coming in out of the rain, they hear the jazz go down
Competition in other places
Uh, but the horns they blowin' that sound
Way on down south
Way on down south, London town

You check out guitar George, he knows all the chords
Mind, it's strictly rhythm he doesn't want to make it cry or sing
They said an old guitar is all he can afford
When he gets up under the lights to play his thing

And Harry doesn't mind if he doesn't make the scene
He's got a daytime job, he's doing alright
He can play the honky tonk like anything
Savin' it up for Friday night
With the Sultans
We're the Sultans of Swing

Then a crowd of young boys, they're foolin' around in the corner
Drunk and dressed in their best, brown baggies and their platform soles
They don't give a damn about any trumpet playin' band
It ain't what they call rock and roll
And the Sultans
Yeah, the Sultans, they play Creole, Creole

And then the man, he steps right up to the microphone
And says at last just as the time bell rings
"Goodnight, now it's time to go home"
Then he makes it fast with one more thing

"We are the Sultans
We are the Sultans of Swing"

Pesma Sultans Of Swing grupe Dire Straits tipičan je primer dobro izrađene rock kompozicije koja je odlučno pomicala granice svog vremena. Pesma je napisana u d-molu, što joj daje sofisticiranu, tmurnu kulisu koja se savršeno slaže s njezinim jazz, blues podtonovima. Počinje očaravajućim gitarskim introm koji se pomno gradi u punu melodijsku progresiju, postavljajući prepoznatljiv ton od samog početka. Progresija akorda, prvenstveno vođena sekvencom Dm-C-Bb-A, pruža stabilnu, ali dinamičnu osnovu za pesmu, omogućujući melodiji i ritmu da se besprekorno isprepliću kroz njezine taktove. Ritam pesme je opušten, ali i artikulisan, s Knopflerovom gitarom koja pruža i ritmičku i harmonijsku središnju tačku. Njegovo sviranje gitare prstima i besprekorno fraziranje stvaraju melodiju koja je ne samo pamtljiva, već i simbol središnjeg identiteta pesme.

Bila je to jedna od prvih pesama koje pamtim iz ranog, dečačkog doba, pesma koja je na neki način obeležila moju, kao i mnoge druge generacije. Lepršavi gitarski ples maestra Knopflera uneo je nešto novo u moj muzički svet, neku vrstu čudesne, oslobađajuće radosti, lirskog zanosa mekih tonova koji su prosto lebdeli i nadahnjivali. Nakon naleta punka, zatim žestoke hard rock svirke benda AC DC, kultnih albuma Pink Floyda – Wish You Were Here & Animals i uvek prisutnog duha Beatlesa, pojava grupe Dire Straits donela je nešto sasvim novo, inspirišuće, osvežavajuće poput razigranih, sofisticiranih, nežnih tonova Knopflerovog stratocastera...

Instrumentacija igra ključnu ulogu u stvaranju jedinstvenog zvuka pesme. S Mark Knopflerovim prepoznatljivim Fender Stratocaster tonom, jarkim bubnjevima i snažnim bas linijama, sinergija ovih elemenata kulminira zvukom koji je istovremeno sofisticiran i pristupačan. Gitarski solo deonice, posebno, pokazuju tehničku virtuoznost, dajući auru spontanog jazz-prožetog rocka koji podiže teksturu pesme. U poređenju s drugim pesmama u diskografiji Dire Straitsa, posebno njihovim ranijim radovima, Sultans Of Swing ističe se kao prekretnica, naglašavajući odstupanje od tradicionalnih rock struktura prema narativnijem, muzičko složenijem obliku. Taj napredak posebno će se videti na potonjim, maestralnim albumima Making Movies (1980.), Love Over Gold (1982.) i Brothers in Arms (1985.), te nizu masterpiece komada sa njih poput Romeo and Juliet, Telegraph Road, Private Investigations i Brothers in Arms.

Naježiš se u mraku, pada kiša u parku, ali u međuvremenu
Južno od reke, staneš i držiš sve pod kontrolom
Bend svira Dixie, dvo-četrvrtinski takt
Osećaš se dobro kad čuješ tu muziku kako zvoni

Pa, sada ulaziš unutra, ali ne vidiš previše lica
Ulaziš s kiše da čuješ jazz

Tekst pesme Sultans of Swing majstor je pripovedanja, živopisno oslikavajući sliku žive muzičke scene koja istovremeno osvaja i prenosi slušaoca. Priča započinje atmosferičnim okruženjem – Naježiš se u mraku, pada kiša u parku, ali u međuvremenu… Ovaj uvod odmah postavlja pozornicu, uvlačeći slušaoce u svet koji je istovremeno običan i čaroban. Jedna od dominantnih lirskih tema je ljubav prema muzici i njezina moć da uzdigne svakodnevno u nešto izvanredno. Protagonista pesme ulazi u prostor i biva obavijen jedinstvenim šarmom benda koji svira Dixie u dvo-četvrtinskom taktu. Kroz veštu igru reči i slika, Knopfler stvara narativ koji slavi one prolazne trenutke kada muzika nadilazi svoju okolinu, stvarajući osećaj zajedništva i bega, čak i u skromnom lokalnom baru. Knopfler koristi konverzacijski narativni stil, bogat metaforama i živopisnim slikama. Još jedan značajan aspekt stihova pesme je njihova univerzalna prepoznatljivost. Uprkos tome što je objavljena krajem 1970-ih, teme muzike kao bega i slavljenja strasti umesto komercijalnog uspeha odjekuju generacijama. Ta prepoznatljivost ključni je faktor trajne popularnosti pesme, jer izaziva nostalgiju, a istovremeno nudi večnu poruku.

 

By Dragan Uzelac