AC/DC – BACK IN BLACK (1980.) (Povratak u crno)

 

AC/DC – BACK IN BLACK (1980.) (Povratak u crno)

 

Dana 19. februara 1980. u Londonu preminuo je Bon Scott, fromtmen legendarne australijske grupe AC/DC,  nakon noći u kojoj je konzumirao preveliku količinu alkohola. Bon Scott je bio roker do koske – divljeg scenskog nastupa, vrele krvi i burnog temperamenta (sve u stilu slogana sex, drugs & rock and roll), nepresušne energije i posvećenosti muzici, piću i ženama, posvećenosti izražene velikim srcem i ogromnom dušom. U sadejstvu sa subverzivnom i bučnom braćom Young, stvorio je paklenu hard-rock kombinaciju – AC/DC, za koju, malo je verovatno, neko nije čuo (čak i lokalni Aboridžini, s obzirom da je bend iz Australije). Žestoko je pevao (nešto između krika i glasa, ali uverljivo, od srca), žestoko je voleo, još žešće pio i davao sebe, ne štedeći se ni malo.   

Pevanje Bon Skota više je bilo stav, nego umiranje u lepoti glasa, njegov život je bio čisti rock and roll, a njegov kraj čista klasika – nađen je mrtav, 19. februara 1980. godine, u svom automobilu, naselju Overhill, u Londonu. Obdukcijom je utvrđeno da je do smrti došlo usred gušenja od povraćanja, koje je nastupilo zbog trovanja alkoholom. Na komadu papira naknadno nađenom na njegovom pisaćem stolu, pisalo je: Drago mi je što toliko vremena stoji preda mnom, jer mnogo toga želim da uradim. Od  TNT do Highway to hell (ironijom sudbine veoma biografski naziv za slučaj Bon Skota), preko The Jack (naročito bluzerska, live verzija), Live wire, Rocker (u kojoj se prosto pokidao i dao više od sebe celog), Problem child,  Go down (koja otvara jedan od verovatno najvećih, čisto rokerskih, albuma svih vremena -  Let there be rock, uz recimo Back in black, (sa Brajanom), Let there be rock, Hell ain’t bad place to be, Rosie (pogodna za sve vrste  fajronta i čišćenje podova vlastitim telom), Get it hot ili Touch too much (možda najbolja, gde Skot naprosto eksplodira uz Angusovu gitarsku majstoriju) sve pršti od neobuzdane rokerske energije. Može čovek da voli ovo ili ono, ovaj pravac, senzibiltet ili stil, ili neki drugi, treći, ali. Nekako AC/DC uvek ostaju tu kad zatreba, kao najčistiji i najuniverzalniji oblik energije, prihvatljive za svaku vrstu rastakanja do krajnjih granica.

Članovi sastava kratko su razmišljali o raspuštanju AC/DC-a nakon Scottove smrti, ali na kraju su zaključili kako bi sam Scott verovatno hteo da sastav nastavi s radom. Među mnogim kandidatima, među kojima je najistaknutiji bio Terry Slesser, na kraju je izabran Brian Johnson, bivši frontmen Geordieja. Terry Slesser odbio je pristupiti AC/DC-u jer nije hteo pristupiti već afirmisanom sastavu, nego je krenuo vrlo uspešno u samostalnu karijeru. Angus je kasnije ispričao: Sećam se kako je Bon izvodio pesme Little Richarda, a potom bi pričao o tome kako je vidio Briana dok peva, a o Brianu nastavlja: Ima tamo neki momak koji vrišti iz peta, a iduća stvar koju vidiš je kako udara po bini. Valja se po podu i vrišti. Mislio sam da je to izvrsno, a pogotovo zato što nisi mogao dobiti bolji bis - publika bi ga iznela na rukama. Nakon toga valjanja, Brianu Johnsonu dijagnosticirana je upala slepoga creva, što je uzrokovano njegovim preteranim valjanjem po podu bine.

Na audiciji za AC/DC Johnson je otpevao Whole Lotta Rosie s albuma Let There Be Rock i Nutbush City Limits Ikea i Tine Turner. Ugovor mu je ponuđen nekoliko dana posle audicije.

AC/DC je s Johnsonom dovršio pesme na albumu Back in Black započete sa Scottom. Snimanje se odvijalo na Bahamima u Compass Point Studios nekoliko meseci nakon Scottove smrti. Ploča Back in Black je, možda i zbog okolnosti u kojima je izdana, ali i dobrim delom zbog svoje stvarne kvalitete, doživela ogroman uspeh i slavu benda u tim teškim vremenima uzdigla do neslućenih visina. Što ne čudi, jer se sastoji od deset fenomenalnih pesama, među kojima je teško odabrati najbolju. Podsećam samo da su se na njoj našle Hells bells, Back In black, What do you do for money honey, Shoot to thrill, Rock ‘n’ roll ain’t noise polution, te You shook me all night long, još jedna u nizu super mnogo puta puštanih AC/DC-ovih pesama, bez koje se tada nije mogao zamisliti čak niti program u disco klubovima, a kamoli onaj na radijskim stanicama.

 Prvi zvuk na albumu Back in Black je duboko, zloslutno brujanje crkvenih zvona – ili Hell’s Bells, takoreći, koje otvara album i sledeću eru AC/DC-a uz fanfare dok se nežno oprašta od Bona Skota, njihovog pokojnog glavnog pevača koji se proslavio pravo u paklu. Ali to implicira da je Back in Black neka vrsta omaža Skotu, što može biti tačno na površinskom nivou. Hell’s Bells svakako označava smrt – ali album nije ispunjen tužnim pesmama o preminulima. AC/DC ne samo da su nastavili bez Bona Scotta, već su svetu isporučili album koji običnom uhu zvuči kao besprekorni naslednik albuma Highway to Hell, sve do toga kako Brajan Džonsonov vrisak jasno podseća na Skotovo režanje. Većini slušalaca bi se moglo oprostiti što misle da je Džonson bio Skot, ali Džonson je drugačiji od Bona. Pokreću ga iste opsesije -- seks, piće i rokenrol, u osnovi -- ali u njegovim rečima ili stavu nema ni približno toliko zlobe kao što je bilo kod Skota. Bon je zvučao kao kriminalac, Brajan kao buntovnik tokom celog albuma Back in Black, što doprinosi pravoj atmosferi žurke. Naravno, Džonsonu ne treba pripisati sve zasluge za Back in Black, pošto Angus i Malkolm nastavljaju sa rifovima orijentisanim na pesme koji su Highway to Hell učinili gotovo božanstvenim. Pesmu po pesmu, oni ne pružaju samo mamutske rifove već pesme koje su himnične, od masne Shoot to Thrill do razorne Back in Black, koja bledi samo pored You Shook Me All Night Long, najveće himne za jednu noć u istoriji roka. Ta kičasta proslava seksa je ono što je razlikovalo AC/DC od svih ostalih hard rock bendova -- nije bilo mača i čarobnjaštva, nije bilo tame, samo bučna žurka, i nikada nisu organizovali veću, bolju žurku nego što su to uradili na Back in Black.

Hell's Bells počinje zvonjavom zvona. A zatim, dok se gitare braće Young tiho prikradaju i uvode nas u priču o Paklenim zvonima za Bona Skota prelazi u urlik, koji predstavlja refren. Duboko, mračno i zloslutno, obojeno razarajućim ritmom koji već pola veka boji svet rock and rolla izvornom radošću i lepotom. AC DC u 5 minuta Paklenih zvona iznose njihovu nameru – ovo je težak album, spremite se za hard rock. Bila je to klasična pesma grupe AC/DC, sjajan uvod u novo post Bon Scott poglavlje benda, ujedno briljantno predstavlajnje Johnsona kao novog, ništa manje eksplozivnog frontmena. Hell’s Bells ne deluje samo kao posveta, već i kao ironičan završetak prethodne pesme Highway to Hell, koja se pokazala Scottovom labudovom pesmom. Johnsonovi stihovi govore o njegovoj teskobi dok se pokušava prilagoditi iznenadnoj promeni okruženja i pritisku da isporuči rezultate sa svojim novim bendom. Uprkos sumornom početku, telo pesme je zapravo više optimistično i intenzivno party pevanje.

Naredna numera, Shoot to Thrill, podižemo tempo, stavljajući gitare braće Young u prvi plan (stabilna ritam sekcija Cliff Williams – Phil Rudd je sve vreme na visini zadatka, dajući stabilnu, gruvajuću osnovu furioznim gitarskim olujama i vokalnim uzletima ostatka benda). Džonsonovi vokali su odlični, jednostavan obrazac bubnjeva je zaista efikasan, a Angusova gitara je jednostavno vrhunska. Shoot to Thrill je zanimljiv mali komad s mnogim grooveovima grupe iz sedamdesetih i inventivnom upotrebom prostora dodavanjem varijacija u stilu, a ne u suštini. Završne sekvence ove pesme sadrže Angus Youngovu cviljenje gitare koja oponaša Johnsonove glavne vokale kao u ažuriranoj zeppelinovskoj Page-Plant akciji. Punokrvni rock and roll ne ostavlja mesta bilo kakvim sumnjama u AC/DC kvalitet zvuka, nudeći vernim fanovima još jedan antologijski studijski album (treći u nizu sa statusom kultni, nakon Let There Be Rock & Highway To Hell).

What Do You Do For Money Honey da se pojavila na albumu bilo kog drugog benda, bila bi pun pogodak, ali ovde… Daleko je od lošeg, i ima jak tempo i pristojnu melodiju, što je izdiže iznad uobičajenog. AC/DC u prosečnom, ne preterano inspirativnom izdanju, ali opet tako energičnom, razigranom... Given The Dog A Bone (Dao sam psu kosku) ne dodaje ništa na kvalitetu, osim što je dobro zagrevanje za naredne tri, vanvremenske numere koje ovaj kultni album čine jednim od najboljih rock and roll albuma svih vremena. Stabilna ritam sekcija, snažan ritam gitara i vokal Brajan Džonsa koji boji album nekom novom poletnošću, zalogom za budućnost koja još uvek traje – uprkos svemu i svima. Tamo gde se Highway To Hell moćno završava, naslanja se jednako snažna, ništa manje poletna melodija Back In Black, obojena stavom, nepresušnom energijom i upečatljivim dodirom Brajana Džonsona kao novog frontmena.

Let Me Put My Love Into You sadrži lep, snažni bas Cliffa Williamsa, koji nosi lagane rifove koji se postepeno grade i, s malo prostora za disanje, Johnsonov glas ovde zaista lebdi. Pesma je veoma strastvena i intenzivna i koristi metafore moći i ljubavi kako bi prenela snažnu želju za emocionalnom i fizičkom vezom. Tekst, iako naizgled jednostavan, izražava osećaj posvećenosti u izjavljivanju ljubavi, sa frazama poput ti rasplamsavaš vatru u meni. Let Me Put My Love Into You Briana Johnsona kreće se između područja neskrivene seksualnosti i uzbudljive romanse. Neupućenima se pesma može činiti kao direktni hvalospev fizičkoj ljubavi, ali dublje istraživanje otkriva zamršene teksture ljubavne priče uokvirene siluetom sirove snage rocka. Od režećih rifova do prodornih izjava frontmena Briana Johnsona, pesma je dokaz prepoznatljivog zvuka AC/DC  koji pobuđuje želju usred elektrificiramih gitarističkih ritmova. Pulsirajući ritmovi i prodorne gitare pesme Let Me Put My Love Into You služe kao vodeće snage kroz celu pesmu, odražavajući međuigru ljubavne dominacije i podređenosti.

Flying on a free flight
Driving all night with my machinery
'Cause I, I got the power, any hour
To show the man in me

And those reputations, blown to pieces
With my artillery
I'll be guiding, we'll be riding
Give a-what you got to me

Don't you struggle
Don't you fight
Don't you worry
'Cause it's your turn tonight

Let me put my love into you, babe
Let me put my love on the line
Let me put my love into you, babe
Let me cut your cake with my knife, oh

Oh, like a fever, burnin' faster
You spark the fire in me
Crazy feelings got me reeling
They got me raisin' steam

Now, don't you struggle
Don't you fight
Don't you worry
'Cause it's your turn tonight, yeah

Let me put my love into you, babe
Let me put my love on the line
Let me put my love into you, babe
Let me cut your cake with my knife, oh
Cut it

Let me
Let me
Ow!

Let me put my love into you, babe
Let me put my love on the line
Let me put my love into you, babe
Let me cut your cake with my knife

Oh, let me put my love into you, babe
Let me put my love on the line
Let me put my love into you, babe
Let me give it all
Let me give it all to you
To you

Give it all!

Back in Black je postao AC DC najprodavaniji album i jedno od obeležja hard-rocka. Jedan od najprepoznatljivijih gitarskih rifova svih vremena (remek delo sada već pokojnog Malkolma Janga, uz neverovatno zapaljivu gitarsku vožnju i završni gitarski solo kojeg neprestano slušam pune četiri decenije s nesmanjenim uživanjem i divljenjem) i reči pesme koje diraju u srce, nalaze se u pesmi Back in Black  posvećenoj preminulom pevaču benda Bonu Scottu. Ova besmrtna AC DC pesma otvara drugu stranu albuma (vinila), uvodeći bend u besmrtnost...

Back in black
I hit the sack
I've been too long, I'm glad to be back
Yes, I'm let loose
From the noose
That's kept me hanging about
I've been looking at the sky
'Cause it's gettin' me high
Forget the hearse 'cause I never die
I got nine lives
Cat's eyes
Abusin' every one of them and running wild

'Cause I'm back
Yes, I'm back
Well, I'm back
Yes, I'm back
Well, I'm back, back
Well, I'm back in black
Yes, I'm back in black

Back in the back
Of a Cadillac
Number one with a bullet, I'm a power pack
Yes, I'm in a bang
With a gang
They've got to catch me if they want me to hang
'Cause I'm back on the track
And I'm beatin' the flack
Nobody's gonna get me on another rap
So look at me now
I'm just makin' my play
Don't try to push your luck, just get out of my way

'Cause I'm back
Yes, I'm back
Well, I'm back
Yes, I'm back
Well, I'm back, back
Well, I'm back in black
Yes, I'm back in black

Well, I'm back, yes, I'm back
Well, I'm back, yes, I'm back
Well, I'm back, back
Well, I'm back in black
Yes, I'm back in black

Oh, yeah
Oh, yeah
Take my love
Oh, yeah, yeah
Oh, yeah, yeah, ooh, yeah
Well, I'm back (I'm back)
Back (I'm back)
Back (I'm back)
Back (I'm back)
Back (I'm back)
Back
Back in black
Yes, I'm back in black
I've hit the sack

Reči za pesmu je napisao upravo pevač koji ga je zamenio – Brian Johnson, uz insistiranje benda da pesma ne sme biti morbidna i tužna jer mora biti slavljenje Bona Skota. Album Back in Black je postao najprodavaniji hard rock album svih vremena. Označen je platinastim godinu dana nakon izdanja, a samo u SAD-u prodano je 21 miliona kopija. U Ujedinjenom Kraljevstvu album je dosegnuo broj 1 na lestvicama, dok se u SAD-u zadržao 131 nedelju u prvih 10 (gotovo tri godine).

Brian Johnson se priseća tih dana kada je nastajala pesma, njena lirika: Rekli su mi – ne može biti morbidno, mora biti za Bona i mora biti proslava. Pomislio sam – pa onda nema pritisaka (smeh). Jednostavno sam napisao šta mi je palo na pamet, što mi se u to vreme činilo kao besmislica. Momci su to ipak shvatili. Videli su Bonov život u tom tekstu.

U svojoj srži, pesma Back In Black je trijumfalna himna otpornosti i snage. Tekst prenosi osećaj živahne pobune i ponovnog uspona, obuhvatajući osećaj povratka jači nakon pada. Udaljavajući se od tradicionalnih tema poput ljubavi ili društvenih pitanja, ova pesma slavi rock 'n' roll način života, simbolizujući trijumfalni povratak. Tekst, napisan nakon smrti glavnog pevača Bona Scotta i kasnijeg oživljavanja benda s Brianom Johnsonom, odjekuje kod publike kao snažna oda istrajnosti i vitalnosti, posebno u kontekstu prevladavanja nedaća. Živopisne slike korištene u celoj pesmi ilustruju putovanje oslobođenja i neograničene slobode, angažujući publiku energičnim narativom. Ova perspektiva omogućuje slušaocima da se emocionalno povežu s putovanjem protagonista, čineći pesmu i bliskom i inspirativnom.

Vratio sam se u crnom,

idem na spavanje

Dugo vremena me nije bilo,

drago mi je što sam se vratio

Jeste,opuštam omču

Zbog koje sam stalno visio

I i dalje gledam u nebo,

jer to me raduje

Zaboravi mrtvačka kola jer ja sam neumiruć

Imam devet života,

mačje oči

Progledaću svakim od njih i podivljaću

Jer sam se vratio,da,vratio sam se

E pa, vratio sam se,

da,jesam

E pa vratio sam se,

u crnom

Vratio sam se u crnom

Vratio sam se na zadnjem sedištu Kadilaka

Broj jedan sa metkom,

ja sam heroj

Da,udaram sa svojom bandom

Moraju da me uhvate ako me žele na omči

Jer ponovo sam u igri,

i niko mi neće moći ništa

Niko mi neće smrsiti konce

Zato pogledaj me sada,

samo igram svoju igru

Ne pokušavaj da izazivaš sreću,

samo mi skloni sa puta

Jer sam se vratio,

da,vratio sam se

E pa,

vratio sam se,da,jesam

E pa vratio sam se,

u crnom

Vratio sam se u crnom

E pa,

vratio sam se,

da,jesam

Back in Black je po mnogima jedna od najvećih hard rock pesama svih vremena. Back in Black grupe AC/DC je snažna hard rok himna koja služi i kao počast njihovom pokojnom pevaču Bonu Skotu i kao proslava povratka benda nakon njegove smrti. Kultni rif pesme, snažan ritam i sirovi vokal Brajana Džonsona kombinuju se kako bi stvorili klasični rok spoj sa univerzalnom privlačnošću.

Sirova energija i pokretačka snaga iza kultne pesme AC/DC-a Back in Black uveliko se može pripisati dinamičnom stvaralačkom duetu Malcolma i Angusa Younga. Rođeni u porodici s dubokim muzičkim korenima, braća Young rano su započeli svoje putovanje u rock’n’roll zvezde, a stariji brat George Young odigrao je glavnu ulogu svojim iskustvima u bendu The Easybeats. Malcolm i Angus brzo su razvili stil koji karakterišu snažni rifovi, zarazne melodije i sklonost mešanju rocka inspirisanog bluesom s elektrizirajućim power akordima. Jedinstveni muzički stil braće Young mešavina je različitih uticaja. Iako snažno ukorenjeni u klasičnom rocku i bluesu, izgradili su prepoznatljiv stil koji je istovremeno odmah prepoznatljiv i univerzalno privlačan. Pod uticajem sirove energije Chucka Berryja i zvukova British Invasiona, njihove pesme unose neuporediv intenzitet u žanr hard rocka. Ovo spajanje stilova omogućuje njihovoj muzici da nadiđe tipične rock granice, čineći je istovremeno poznatom i osvežavajuće originalnom.

Back in Black je više od pukog komercijalnog uspeha - to je izjava izdržljivosti, snage i večnog duha rock ’n’ rolla.

Glavni riff pesme je jednostavan - E odsviran jednom, zatim D i A odsvirani po tri puta - ali svaki nalet visi u vazduhu, i svaki put kada se sekvenca završi, bend izmenjuje dva instrumentalna refrena - silaznu gitarsku liniju Angusa Younga ili celi bend. Prostor nestaje za refren, kada akordi odjekuju umesto da se prekidaju. Ispod svega toga, Phil Ruddovi bubnjevi su neumoljivi, nikada ne zauzimaju prazan prostor. Pesma je toliko naizgled jednostavna da zvuči kao da je trebala postojati zauvek.

Back In Black, zaštitni znak rock muzike AC/DC-a, stoji kao monumentalni primer genijalno osmišljene strukture pesme koja pojačava sirovu energiju i prepoznatljiv zvuk benda. Pesma je napisana u E-duru, poželjnom izboru za mnoge rock pesme, što joj daje snažan i rezonantan kvalitet. Progresija akorda prvenstveno se vrti oko EDA tokom stihova, stvarajući direktan, ali uverljiv riff koji je i pamtljiv i energičan. Tempo je umereno brz, otprilike 92 otkucaja u minuti, što stvara ravnotežu koja podstiče intenzitet pesme bez žrtvovanja njenog groovea. Ritam sekcija, predvođena stalnim bubnjevima Phila Rudda i snažnim bas linijama Cliffa Williamsa, postavlja čvrstu osnovu koja podržava eksplozivan rad na gitari i uzvišenu vokalnu isporuku. Melodiju kroz celu pesmu pretežno pokreću legendarni gitarski rifovi Angusa Younga, karakteristični svojom prodornošću i zaraznošću. Detaljnija analiza harmonije otkriva besprekornu mešavinu ritam gitare Malcolma Younga, koja uspostavlja gustu i dominantnu podstruju, i glavnih deonica Angusa Younga, koje dodaju sloj složenosti i uzbuđenja. Instrumenti poput električne gitare, basa i bubnjeva igraju ključne uloge. Električna gitara, posebno, nudi i prepoznatljiv riff pesme i kultni solo, učvršćujući njezino mesto u povesti rocka. Uz to, Brian Johnsonov nepogrešiv vokal probija se jasnoćom i oštrinom, dodajući dinamičkom rasponu pesme.

Za tako savršenu snimku bila su potrebna dva faktora: bend koji je bio potpuno fokusiran i producent koji ih je pokretao. Back in Black je imao oboje. Malcolm i Angus Young, gitaristi i braća, bili su potpuno posvećeni uspehu svog benda. U međuvremenu, Robert John Mutt Lange postao je jedan od definišućih producenata 1980-ih i 90-ih, ali u toj fazi još uvek je imao karijeru koja je nedostajala za neosporne međunarodne hitove. Back in Black - i pesma kao izjava i album kao komercijalni skok - bio je podjednako važan i Youngovima i Langeu.

Objavljivanje kultnog hita AC/DC-a, Back In Black, 25. jula 1980. označilo je prekretnicu u povesti rock muzike. Pesma se brzo vinula na lestvicama, učvršćujući svoje mesto kao kritički i komercijalni trijumf benda. U početku debitujući na Billboard Hot 100 na relativno skromnoj poziciji, Back In Black se stalno penjao do 37. mesta, što je značajno postignuće za hard rock pesmu svog vremena. Uprkos tome što nije osigurala samo prvo mesto, postala je glavna na rock radio stanicama diljem sveta, pokazujući svoju trajnu privlačnost. U poređenju s drugim hitovima tog doba, Back In Black istaknuo se svojom hrapavom energijom i sirovom oštrinom, nudeći zvučni kontrast rastućim pop i disco trendovima s početka 80-ih. Ova pesma bila je nastavak prethodnih uspeha benda, ali je nesumnjivo imala dubok uticaj na karijeru AC/DC-a. Dodatno ih je lansirala u globalnu slavu, postajući simbol njihove hrabrosti i otpornosti nakon tragične smrti bivšeg glavnog pevača Bona Scotta..

Himnična, poletna You Shook Me All Night Long izrasla je u najneizbrisiviju melodiju AC/DC. Malcolm Youngov uvod savršeno postavlja postavku za ovu hard rock dance orijentisanu pesmu, dok refren i kontra-riff rade u savršenom skladu. Angus Young sa svoje strane dodaje jednu od svojih najsnažnijih gitarskih deonica ovoj pesmi koja je doživela potpuno novi život kada se našla na soundtracku Who Made Who iz 1986. godine.

Gitaristi Angus i Malkolm Jang rekli su Brajanu Džonsonu da imaju pesmu pod nazivom You Shook Me All Night Long kojoj je potreban tekst. Želeći da impresionira svoje nove članove benda, Džonson je iste večeri napisao tekst klasične pesme benda.

She was a fast machine, she kept her motor clean
She was the best damn woman that I ever seen
She had the sightless eyes, telling me no lies
Knocking me out with those American thighs

Taking more than her share, had me fighting for air
She told me to come, but I was already there
'Cause the walls start shaking, the Earth was quaking
My mind was aching and we were making it

And you shook me all night long
Yeah, you shook me all night long

Working double time on the seduction line
She's one of a kind, she's just mine, all mine
Wanted no applause, it's just another course
Made a meal outta me, and come back for more

Had to cool me down to take another round
Now I'm back in the ring to take another swing
That the walls were shaking, the Earth was quaking
My mind was aching and we were making it

And you shook me all night long
Yeah, you shook me all night long
And knocked me out, I said you shook me all night long
You had me shaking and you shook me all night long
Yeah, you shook me
Well, you took me

You really took me and you shook me all night long
Ooh, you shook me all night long
Yeah, yeah, you shook me all night long
You really got me and you shook me all night long

Yeah, you shook me
Yeah, you shook me all night long

Džonson je već imao uvodnu rečenicu: Bila je brza mašina, Držala je svoj motor čistim. Kao automobilski entuzijasta, Brajan Džonson je istraživao sličnosti između žena i automobila. Rečeno jezikom grupe AC/DC: oni (žene i automobili) se brzo kreću i uzbudljivo je videti sve različite modele. Pesma je takođe delimično inspirisana slikama američkih žena - i njihovih butina - slikama koje su Džonsonu usađene u glavu dok je bend bio na Bahamima. Svojim bučnim rifovima i neumoljivim ritmom, You Shook Me All Night Long utelovljuje nezaustavljivu silu fizičke privlačnosti. Ali ispod površine, meša metaforu i poređenje kako bi naslikala evokativnu sliku želje, moći i noći koja će zauvek ostati u sećanju. U širem smislu, pesma se može posmatrati kao posveta samom industrijskom duhu, evocirajući eru u kojoj su se tehnologija i ljudska snaga stopile u snažan simbol modernosti. Pesma Tresla si me cele noći utelovljuje transformativnu moć rock muzike da se oslobodi društvenih konvencija. To je zvučna eksplozija koja je proglasila sposobnost rocka da otvoreno i bez izgovora raspravlja o temama koje su se nekada samo šaputale.

Have A Drink On Me je moćni tribute Bonu Scottu, koji počinje s cool blues slideom pre nego što pronađe stalan rock ritam. Iako je i dalje predstavljen kao optimistična zabava, predrefren pesme sadrži ironičnu filozofiju. Shake A Leg sadrži fantastičan uvodni deo, koji započinje lažnim stihom koji završava veličanstvenim vokalnim zamahom Johnsona koji vodi u sam riff i početak pesme. Svi su u svom najboljem izdanju na ovoj pjesmi – vokali kao da se uzdižu do još višeg nivoa ludila, dok su Ruddovi bubnjevi stalni pokretač u ovoj pesmi o kretanju. Nakon žestokog gitarskog vođenja, Johnson ponavlja uvod uz multimodalne izmene gitara Angusa i Malcolma Younga. Obe prethodne pesme održavaju dobru energiju, vatrenost albuma, uvodeći ga u sjajno finale još jednom besmrtnom AC/DC himnom - Rock And Roll Ain’t Noise Pollution.

Hey there, all you middle men
Throw away your fancy clothes
And while you're out there sittin' on a fence
So get off your ass and come down here
'Cause rock 'n' roll ain't no riddle, man
To me, it makes good, good sense
Good sense, let's go

Heavy decibels are playing on my guitar
We got vibrations coming up from the floor
We're just listening to the rock that's giving too much noise
Are you deaf, you want to hear some more?

We're just talkin' about the future
Forget about the past
It'll always be with us
It's never gonna die, never gonna die

Rock 'n' roll ain't noise pollution
Rock 'n' roll ain't gonna die
Rock 'n' roll ain't noise pollution
Rock 'n' roll, it will survive (yes, it will)

I took a look inside your bedroom door
You looked so good lying on your bed
Well, I asked you if you wanted any rhythm and love
You said you want to rock 'n' roll instead

We're just talkin' about the future
Forget about the past
It'll always be with us
It's never gonna die, never gonna die

Rock 'n' roll ain't noise pollution
Rock 'n' roll ain't gonna die
Rock 'n' roll ain't no pollution
Rock 'n' roll is just rock 'n' roll

Rock 'n' roll ain't noise pollution
Rock 'n' roll ain't gonna die
Rock 'n' roll ain't no pollution
Rock 'n' roll, it will survive

Rock 'n' roll ain't noise pollution
Rock 'n' roll will never die
Rock 'n' roll ain't no pollution
Rock 'n' roll
Ah, rock 'n' roll is just rock 'n' roll

Rokenrol nije buka već barski blues koji se na kraju gradi u fantastičnu rock pesmu koja savršeno zaključuje Back In Black album. Pesma kao da lagano izranja iz sudbinskog ponora, nošena prigušenim Džonsonovim vokalom i Ruddovim taktovima na bubnju, dok Williamsov bas udara kao srce između dva gitarska rifa s obe strane miksa u ovoj pesmi koja je dosegla 15. mesto na britanskoj listi singlova, plasirajući se više od bilo koje pesme na albumu. Ispunjena nepopustljivim prkosom, pesma služi kao borbeni poklič protiv kritičara i skeptičara koji su, iznova i iznova, preuranjeno pisali posmrtnice za rock muziku. Rock and Roll Ain't Noise Pollution sažima sirovu esenciju žanra i manifestuje snažnu izjavu – rock and roll nije samo muzika; to je stil života. Kao sredstvo bega, rock and roll nudi utočište od svakodnevice, gde ritam ljubavi nadmašuje sve. Neumorno ponavljanje refrena Rock ‘n’ roll nije buka, Rock ‘n’ roll neće umreti nije puki lirizam, već doktrina. Pesma zapravo služi kao podsetnik da rock and roll nije vremenski talas već stalna sila, trajna poput ljudskog duha koji odražava. Rock and roll je ono što čovek živi, diše, oseća - prenosi nam svojom besmrtnom pesmom, kao i albumom Back In Black grupa AC/DC.

Rock And Roll Ain’t Noise Pollution vatreno zatvara jednu čudesnu  AC/DC eru, pakleni krug koji se okončava smrću Bona Scotta i iznova otvara dolaskom Briana Johnsona.

Back In Black  je lepršava personifikacija seksa, droge i rock and rolla zbog kombinacije intenzivnog lirskog vokala Briana Johnsona s čistim adrenalinom prožetim gitarskim rifovima Angusa Younga i neumornim, visokooktanskim ritmovima Malcolma Younga.. Ova kombinacija postala je standard za svaki album AC/DC-a od tada, ali više nikad nije urađena tako besprekorno dobro u poređenju s ovim albumom.  Back In Black, koji je izašao samo pet meseci nakon smrti Bona Scotta, posveta je njihovom palom pevaču koja istinski opravdava nasleđe koje je ostavio za sobom.

Ovaj album je ogromna prekretnica i u pop kulturi i u povesti muzike. Činjenica da je album objavljen 1980. godine, u vreme kada je došlo do pomaka prema popu i new wave muzici, te da je ipak uspeo postići veliki uspeh, pokazuje delotvornost i prijem albuma. Ovaj uspeh svedoči o tome koliko  je Back In Black  bio revolucionaran, jer je otvorio vrata Brianu Johnsonu da postane frontman već uspešnog benda i inspirisao mnoge ljubitelje hard rocka i metala da stvaraju muziku. Svaki zvuk na ovom albumu savršeno je izrađen kako bi privukao vašu pažnju i naterao vas da tražite još.

Ovaj album je obeležio moju i mnoge potonje generacije, postavši i ostavši mnogo više od same muzike – onaj divan osećaj života koji vas raduje u srcu i uvek iznova nagoni da život živite punim plućima, verujući, da rock and roll nije samo obična buka...  već oslobađajući stil života i nepokolebiv stav, vera iz dubine srca oplemenjena besmrtnom lepotom muzike.

 

By Dragan Uzelac